Η ουτοπία του Βίκτωρος Ουγκό…

Γαλλία… Ιούνιος 1832. Το Παρίσι βρίσκεται στο πόδι. Οι λαϊκές μάζες ξεχύνονται στους δρόμους και απαιτούν ισότητα και δημοκρατία. Πρόχειρα οδοφράγματα από καρέκλες, τραπέζια, άμαξες, πιάνα, έχουν φτιαχτεί από τους άθλιους της πόλης – άντρες, ηλικιωμένους, γυναίκες και παιδιά των δρόμων.

Οι άθλιοι, ταμπουρώνονται πίσω από τα πρόχειρα αυτά κατασκευάσματα, έτοιμοι να αγωνιστούν και να πεθάνουν για ένα καλύτερο μέλλον.

Ο Βίκτωρ Ουγκό μας μεταφέρει μέσα από το αριστουργηματικό του βιβλίο «Οι Άθλιοι» στο οδόφραγμα της οδού Κανναβίδας, του οποίου ηγούνται ο Ενζολωράς και ο Κορφειρούλης.

Ο Ενζολωράς, προκειμένου να αναπτερώσει το ηθικό των αθλίων που βρίσκονταν πίσω από το οδόφραγμα, παίρνει τον λόγο, σε μια συγκλονιστική ομιλία, η οποία αποτυπώνει τις βαθύτερες ελπίδες του συγγραφέα για το μέλλον…

Ο Βίκτωρ Ουγκό, ο οποίος  έζησε την εξαθλίωση του 19ου αιώνα, έθεσε τις ελπίδες του, όπως όλοι τότε, στον 20ο αιώνα που υποσχόταν ότι η πρόοδος θα έφτιαχνε τα πράγματα.

Ακολουθεί απόσπασμα από την ομιλία του Ενζολωρά στο οδόφραγμα της οδού Κανναβίδας το οποίο αποτυπώνει τα πιο πάνω….

«… Είναι μεγάλος ο δέκατος ένατος αιώνας. Ο εικοστός όμως θα είναι ευτυχισμένος. Τότε όλα θα γίνονται όπως πρέπει. Δεν θα επαναλαμβάνεται η παλιά ιστορία. Θα λείψουν οι κατακτήσεις, οι αρπαγές, οι επιδρομές και οι ένοπλοι ανταγωνισμοί, η αναστολή του πολιτισμού από κάποιο βασιλικό γάμο ή λόγω της γέννησης κάποιου κληρονομικού τυραννίσκου, η μοιρασιά των λαών σε συνέδρια ή ο διαμελισμός του κράτους επειδή μια δυναστεία έπεσε ή γιατί δύο θρησκείες συγκρούστηκαν βίαια. Δεν θα φοβάται πια ο κόσμος την πείνα, την εκπόρνευση από ένδεια, την ανεργία, τη λαιμητόμο και το ξίφος, τους πολέμους και τη διαρπαγή. Θα είναι ευτυχισμένος ο λαός και βιοτικές μέριμνες δεν θα υπάρχουν. Όπως η γη εκπληρώνει το νόμο της, έτσι θα τον εκπληρώνει και το γένος των ανθρώπων, με την αποκατάσταση της αρμονίας ανάμεσα στην ψυχή και στο αστέρι. Η ψυχή θα ακολουθεί την κανονική τροχιά της γύρω από την αλήθεια, όπως το αστέρι γύρω από τον ήλιο…»

Δυστυχώς, ο Βίκτωρ Ουγκό όταν έγραφε τα πιο πάνω, αγνοούσε ότι η ανθρωπότητα επρόκειτο να περάσει από τον αιώνα της εξαθλίωσης στον αιώνα του τρόμου…

220px-Victor_hugo

Γιώργος Μαυρογιάννης

Ιούνιος 2014

Σχετική Ανάρτηση Οι Άθλοι – Βίκτωρ Ουγκό

Advertisements

One thought on “Η ουτοπία του Βίκτωρος Ουγκό…

  1. Παράθεμα: Οι Άθλιοι (Les Misérables) – Βίκτωρ Ουγκό | Όταν ο χρόνος αλλάζει ουρανο…

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s