Αδιευκρίνηστα Όρια

Στο φόβο.
Στον έλεγχο.
Στη βία.
Στην ανελέητη πίεση.
Στην οφθαλμαπάτη.Στις νεκρωμένες πεποιθήσεις.
Στον κεκαλυμμένα αλλοιωμένο εθνικισμό, που ύπουλα ντυμένος, χωρίς πρόσωπο πορεύεται, ως ο νέος κλέφτης της τελευταίας ρανίδας ενέργειας που σου απέμεινε.

…η επιβίωση, του σήμερα, συνυφασμένη με τον απόηχο της λέξης έλεος…
Από ποιόν όμως μπορείς να επικαλεστείς
το μέγιστο αυτό… καλό !
Εκτός από αυτόν που γνωρίζει τη γλώσσα του
ώστε πριν κάν το ζητήσεις
να σε διδάξει
να σου θυμίσει
όπως και αυτός έμαθε
όπως και αυτός θυμήθηκε
πως σαν γεννήθηκες
ο Λόγος, δεν ήταν απλά και μόνο να επιβιώνεις…..

Λουκία Πλυτά

25-6-14

λουκία πλύτα

 

Advertisements

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s