Του Ποιητή

Κατερίνα Κανάκη Αξούγκα

Απόψε
έμοιαζε πεισματικά
στου κήπου του το δέντρο.

Κρατούσε στης ερημιάς το κρύο
πέντε – έξι ξεραμένα φύλλα.

Του έρωτα πλάνευε πουλιά
που πίστευαν θα τραγουδούν αιώνια
στα άχρωμα χέρια του, κλαδιά.

Αύριο, άλλη μέρα…
θα τα ‘διωχνε ν’ απλώσει
τα ματωμένα του οστά.

Κατερίνα Κανάκη Αξούγκα 2015

 1506051_1631802197048242_7017376451267570848_n

Advertisements

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s