Άλμα

Και κάπως έτσι μάθαμε τι είναι ησυχία. 

Σε φασαριώδεις εμπορικούς δρόμους, πολύβουες κεντρικές πλατείες και συνωστισμένες αίθουσες δεξιώσεων. 

Περιτριγυρισμένοι από υπερφίαλους ανθρώπους με πομπώδες ύφος, που γελάνε δυνατά και λυπούνται με στόμφο. 

Περικυκλωμένοι από μεγιστάνες καλών τεχνών και κρεμασμένους ρήτορες σε άμβωνες πολυτελείας και άφταστα μπαλκόνια. 

Κάπως έτσι γνωρίσαμε την ησυχία. 

Μαζεύοντας απομεινάρια φαγητού που περισσεύει, σε φτωχικές μερίδες. 

Ήσυχα γεννηθήκαμε και ήσυχα ζούμε. 

Ήσυχα ερωτευτήκαμε, ήσυχα αγαπήσαμε, ήσυχα κλάψαμε και ήσυχα χαρήκαμε. 

«Άλμα, γλυκιά μου Άλμα, αυτός ο θορυβώδης κόσμος, δεν με αφήνει να συγκεντρωθώ. Μου αποσπά την προσοχή. Μου διακόπτει τις σκέψεις. Ταράζει τον ύπνο μου, ξυπνώντας με στη μέση των πιο γλυκών ονείρων. Μη λυπάσαι όμως… θα συντονιστούμε κάποτε, θα το δεις… θα συντονιστούμε… ή αυτός θα ησυχάσει ή θα αγριέψουμε κι εμείς… γλυκιά μου Άλμα…»

Γιώργος Μαυρογιάννης
Σεπτέμβριος 2017

© copyrights protected
all rights reserved

s

Advertisements

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s