Φως

Ανεξάντλητη πηγή εκτυφλωτικού φωτός, με αναγκάζεις να κλείσω τα μάτια, να στρέψω το βλέμμα αλλού…

Κρύβεσαι, εκθέτοντάς με…

Άσε με στο σκοτάδι μου σε παρακαλώ.

Ακόμα μπορώ να βλέπω με τα μάτια της φαντασίας… Δεν τα χρειάζομαι τα φώτα σου, στρέψε τους προβολείς σου αλλού, σε παρακαλώ, μακριά από εμένα… κράτησε τα φώτα σου μακριά από εμένα…

-Της νύχτας τα καμώματα-

«τα πιο σκοτεινά αντικείμενα, εκπέμπουν το δικό τους φως»

Γιώργος Μαυρογιάννης

Σεπτέμβριος 2014

© copyrights protected all rights reserved

matrix-delusion-blinding-gold-light

Το Δέντρο

Είμαι ένα μοναχικό δέντρο στο μέσο ενός καμένου δάσους.

Οι στάχτες ακόμα ανεμίζουν στον απαλό αέρα.

Υπάρχει ακόμα η Συνέχεια

Το Ανδρείκελο

Αυτό το ανδρείκελο απέναντί μου δε λέει να κινηθεί.

Κενό από αισθήματα και σκέψεις, κοιτάζει βουβά και παθητικά εμένα, που μάταια προσπαθώ να του προκαλέσω γέλιο ή κλάμα.

Τα βρώμικα, κουρελιασμένα του ρούχα, μαρτυρούν ότι Συνέχεια